Praca ze zdalnym repozytorium
Żeby móc współpracować za pośrednictwem Gita z innymi ludźmi, w jakimkolwiek projekcie, musisz nauczyć się zarządzać zdalnymi repozytoriami. Zdalne repozytorium to wersja twojego projektu utrzymywana na serwerze dostępnym poprzez Internet lub inną sieć. Możesz mieć ich kilka, z których każde może być tylko do odczytu lub zarówno odczytu jak i zapisu. Współpraca w grupie zakłada zarządzanie zdalnymi repozytoriami oraz wypychanie zmian na zewnątrz i pobieranie ich w celu współdzielenia pracy/kodu. Zarządzanie zdalnymi repozytoriami obejmuje umiejętność dodawania zdalnych repozytoriów, usuwania ich jeśli nie są dłużej poprawne, zarządzania zdalnymi gałęziami oraz definiowania je jako śledzone lub nie, i inne. Zajmiemy się tym wszystkim w niniejszym rozdziale.
Wyświetlanie zdalnych repozytoriów
Aby zobaczyć obecnie skonfigurowane serwery możesz uruchomić polecenie git remote
. Pokazuje ono skrócone nazwy wszystkich określonych przez ciebie serwerów. Jeśli sklonowałeś swoje repozytorium, powinieneś przynajmniej zobaczyć origin (źródło) - nazwa domyślna którą Git nadaje serwerowi z którego klonujesz projekt:
$ git clone git://github.com/schacon/ticgit.git
Initialized empty Git repository in /private/tmp/ticgit/.git/
remote: Counting objects: 595, done.
remote: Compressing objects: 100% (269/269), done.
remote: Total 595 (delta 255), reused 589 (delta 253)
Receiving objects: 100% (595/595), 73.31 KiB | 1 KiB/s, done.
Resolving deltas: 100% (255/255), done.
$ cd ticgit
$ git remote
origin
Dodanie parametru -v
spowoduje dodatkowo wyświetlenie przypisanego do skrótu, pełnego, zapamiętanego przez Gita, adresu URL:
$ git remote -v
origin git://github.com/schacon/ticgit.git
Jeśli posiadasz więcej niż jedno zdalne repozytorium polecenie wyświetli je wszystkie. Na przykład, moje repozytorium z Gritem wygląda następująco:
$ cd grit
$ git remote -v
bakkdoor git://github.com/bakkdoor/grit.git
cho45 git://github.com/cho45/grit.git
defunkt git://github.com/defunkt/grit.git
koke git://github.com/koke/grit.git
origin git@github.com:mojombo/grit.git
Oznacza to, że możesz szybko i łatwo pobrać zmiany z każdego z nich. Zauważ jednak, że tylko oryginalne źródło (origin) jest adresem URL SSH, więc jest jedynym do którego mogę wysyłać własne zmiany (w szczegółach zajmiemy się tym tematem w rozdziale 4).
Dodawanie zdalnych repozytoriów
W poprzednich sekcjach jedynie wspomniałem o dodawaniu zdalnych repozytoriów, teraz pokażę jak to zrobić to samemu. Aby dodać zdalne repozytorium jako skrót, do którego z łatwością będziesz się mógł odnosić w przyszłości, uruchom polecenie git remote add [skrót] [url]
:
$ git remote
origin
$ git remote add pb git://github.com/paulboone/ticgit.git
$ git remote -v
origin git://github.com/schacon/ticgit.git
pb git://github.com/paulboone/ticgit.git
Teraz możesz używać nazwy pb zamiast całego adresu URL. Na przykład, jeżeli chcesz pobrać wszystkie informacje, które posiada Paul, a których ty jeszcze nie masz, możesz uruchomić polecenie fetch wraz z parametrem pb:
$ git fetch pb
remote: Counting objects: 58, done.
remote: Compressing objects: 100% (41/41), done.
remote: Total 44 (delta 24), reused 1 (delta 0)
Unpacking objects: 100% (44/44), done.
From git://github.com/paulboone/ticgit
* [new branch] master -> pb/master
* [new branch] ticgit -> pb/ticgit
Główna gałąź (master) Paula jest dostępna lokalnie jako pb\master
- możesz scalić ją do którejś z własnych gałęzi lub, jeśli chcesz, jedynie ją przejrzeć przełączając się do lokalnej gałęzi.
Pobieranie i wciąganie zmian ze zdalnych repozytoriów (polecenia fetch i pull)
Jak przed chwilą zobaczyłeś aby uzyskać dane ze zdalnego projektu wystarczy uruchomić:
$ git fetch [nazwa-zdalengo-repozytorium]
Polecenie to sięga do zdalnego projektu i pobiera z niego wszystkie dane, których jeszcze nie masz. Po tej operacji, powinieneś mieć już odnośniki do wszystkich zdalnych gałęzi, które możesz teraz scalić z własnymi plikami lub sprawdzić ich zawartość. (Gałęziami oraz ich obsługą zajmiemy się w szczegółach w rozdziale 3).
Po sklonowaniu repozytorium automatycznie zostanie dodany skrót o nazwie origin wskazujący na oryginalną lokalizację. Tak więc, git fetch origin
pobierze każdą nową pracę jaka została wypchnięta na oryginalny serwer od momentu sklonowania go przez ciebie (lub ostatniego pobrania zmian). Warto zauważyć, że polecenie fetch pobiera dane do lokalnego repozytorium - nie scala jednak automatycznie zmian z żadnym z twoich plików roboczych jak i w żaden inny sposób tych plików nie modyfikuje. Musisz scalić wszystkie zmiany ręcznie, kiedy będziesz już do tego gotowy.
Jeśli twoja gałąź lokalna jest ustawiona tak, żeby śledzić zdalną gałąź (więcej informacji na ten temat znajdziesz w następnej sekcji, rozdziale 3), wystarczy użyć polecenia git pull
, żeby automatycznie pobrać dane (fetch) i je scalić (merge) z lokalnymi plikami. Może być to dla ciebie wygodniejsze; domyślnie, polecenie git clone
ustawia twoją lokalną gałąź główną master tak aby śledziła zmiany w zdalnej gałęzi master na serwerze z którego sklonowałeś repozytorium (zakładając, że zdalne repozytorium posiada gałąź master). Uruchomienie git pull
, ogólnie mówiąc, pobiera dane z serwera na bazie którego oryginalnie stworzyłeś swoje repozytorium i próbuje automatycznie scalić zmiany z kodem roboczym nad którym aktualnie, lokalnie pracujesz.
Wypychanie zmian na zewnątrz
Jeśli doszedłeś z projektem do tego przyjemnego momentu, kiedy możesz i chcesz już podzielić się swoją pracą z innymi, wystarczy, że wypchniesz swoje zmiany na zewnątrz. Służące do tego polecenie jest proste git push [nazwa-zdalnego-repo] [nazwa-gałęzi]
. Jeśli chcesz wypchnąć gałąź główną master na oryginalny serwer źródłowy origin
(ponownie, klonowanie ustawia obie te nazwy - master i origin - domyślnie i automatycznie), możesz uruchomić następujące polecenie:
$ git push origin master
Polecenie zadziała tylko jeśli sklonowałeś repozytorium z serwera do którego masz prawo zapisu oraz jeśli nikt inny w międzyczasie nie wypchnął własnych zmian. Jeśli zarówno ty jak i inna osoba sklonowały dane w tym samym czasie, po czym ta druga osoba wypchnęła własne zmiany, a następnie ty próbujesz zrobić to samo z własnymi modyfikacjami, twoja próba zostanie od razu odrzucona. Będziesz musiał najpierw zespolić (pobrać i scalić) najnowsze zmiany ze zdalnego repozytorium zanim będziesz mógł wypchnąć własne. Więcej szczegółów na temat wypychania zmian dowiesz się z rozdziału 3.
Inspekcja zdalnych zmian
Jeśli chcesz zobaczyć więcej informacji o konkretnym zdalnym repozytorium, użyj polecenia git remote show [nazwa-zdalnego-repo]
. Uruchamiając je z konkretnym skrótem, jak np. origin
, zobaczysz mniej więcej coś takiego:
$ git remote show origin
* remote origin
URL: git://github.com/schacon/ticgit.git
Remote branch merged with 'git pull' while on branch master
master
Tracked remote branches
master
ticgit
Informacja zawiera adres URL zdalnego repozytorium oraz informacje o śledzonej gałęzi. Polecenie mówi także, że jeśli znajdujesz się w gałęzi master i uruchomisz polecenie git pull
, zmiany ze zdalnego repozytorium zaraz po pobraniu automatycznie zostaną scalone z gałęzią master w twoim, lokalnym repozytorium. Polecenie listuje także wszystkie pobrane zdalne odnośniki.
Poniżej znajdziesz prosty przykład na który, pewnie w nieco innej wersji, ale sam się wkrótce natkniesz. Używając intensywnie Gita, możesz zobaczyć znacznie więcej informacji w wyniku działania polecenia git remote show
:
$ git remote show origin
* remote origin
URL: git@github.com:defunkt/github.git
Remote branch merged with 'git pull' while on branch issues
issues
Remote branch merged with 'git pull' while on branch master
master
New remote branches (next fetch will store in remotes/origin)
caching
Stale tracking branches (use 'git remote prune')
libwalker
walker2
Tracked remote branches
acl
apiv2
dashboard2
issues
master
postgres
Local branch pushed with 'git push'
master:master
Przywołane polecenie pokazuje która gałąź zostanie automatycznie wypchnięta po uruchomieniu git push
na poszczególnych gałęziach. Zobaczysz także, których zdalnych gałęzi z serwera jeszcze nie posiadasz, które z nich już masz ale z kolei nie ma ich już na serwerze oraz gałęzie, które zostaną automatycznie scalone po uruchomieniu git pull
.
Usuwanie i zmiana nazwy zdalnych repozytoriów
Aby zmienić nazwę odnośnika, czyli skrótu przypisanego do repozytorium, w nowszych wersjach Gita możesz uruchomić git remote rename
. Na przykład, aby zmienić nazwę pb
na paul
, wystarczy, że uruchomisz polecenie git remote rename
w poniższy sposób:
$ git remote rename pb paul
$ git remote
origin
paul
Warto wspomnieć, że polecenie zmienia także nazwy zdalnych gałęzi. To co do tej pory było określane jako pb/master
od teraz powinno być adresowane jako paul/master
.
Jeśli z jakiegoś powodu chcesz usunąć odnośnik - przeniosłeś serwer czy dłużej nie korzystasz z konkretnego mirror-a, albo współpracownik nie udziela się już dłużej w projekcie - możesz skorzystać z git remote rm
:
$ git remote rm paul
$ git remote
origin